overlijden Jeannette

8 juni 2017


naar eerste pagina

overlijden Jan
(broer van Leonoor)
25 juli 2016
Leonoor's boek over het overlijden van Jeannette is te lezen en te downloaden, zie
afscheid Jeannette, een einde en een nieuw begin
8 juni 2017



Het overlijden van Jeannette, mijn en onze huisgenote, heeft niets met weinig of geen eten te maken, we hebben elke dag gegeten. Jeannette heeft een heel moeilijk leven gehad en is plotseling verzwakt toen mijn moeder in een verzorgingshuis werd achtergelaten door mijn vader en broer. We hebben mijn moeder dagelijks vanuit Utrecht in Den Haag opgezocht, we zijn met ons vieren elke dag 8 uur bij mijn moeder geweest, die min of meer gedwongen werd om elke week 100 pillen te slikken. Wij hebben alles gedaan om haar te helpen, maar werden tegengewerkt door mijn vader, broer, familie, artsen, verpleging, de directeur van het verzorgingshuis. Mijn moeder heeft ons gesmeekt om haar weg te halen uit de hel van het verzorgingshuis. Jeannette kon er helemaal niet tegen dat mijn moeder opgesloten zat in het verzorgingshuis en is twee maanden later voor iedereen onverwacht overleden.


lieve mensen,

Jeannette, onze huisgenote en zus van Leonoor, is begraven en herdacht op vrijdagmiddag 16 juni 2017. We zijn samengekomen met een kleine groep mensen, vrienden van Jeannette van vroeger, vrienden van ons vieren, 3 nichten, om Jeannettes overlijden te herdenken en stil te staan bij haar leven. Haar lichaam hebben we vanuit huis, zonder kist, in een doek vervoerd in onze gehuurde elektrische auto, wat heel fijn en natuurlijk voelde. We zaten op het gras bij het graf op stoelen en op de grond op een matje of kussen. We hadden een middag de tijd en gevraagd om zelfgeplukte bloemen mee te nemen, die we bij op en naast graf hebben neergelegd.

Leonoor's moeder die er niet bij mocht zijn zei twee dagen voor de begrafenis: Als haar leven op een prettige manier wordt afgesloten is dat waardevol, blijdschap doordringt dan het verdrietige.
dear people,

Jeannette, our housemate and sister of Leonoor, is buried and commemorated on Friday afternoon 16 June 2017. We came together with a small group of people, old friends of Jeannette, friends from the four of us, 3 cousins, to commemorate that Jeannette passed away and to remember her life. We transported her body from our house, without a coffin, in a cloth in our rented electrical car, which felt very nice and natural. We sat on the grass next to the grave on chairs and on the ground on a canvas or cushion. We had the time for an afternoon and asked people to bring self-picked flowers, which we laid down on and next to the grave.



Leonoor's mother who was not allowed to be there said to days before the funeral: When her life is being concluded in a nice way that is valuable, joy then gets into the sadness.
afbeelding, Leonoor haar gedicht 'lieve Jeannette' pagina 1, juli 2018
Leonoor's gedicht 'lieve Jeannette' juli 2018


gedeelte van de voorkant van het boek 'afscheid Jeannette, een einde en een nieuw begin' geschreven door Leonoor
pdf boek 'afscheid Jeannette,
einde en een nieuw begin'





foto, afscheidskaart Jeannette van Beuzekom staand
English translation card
'Jeannette passes away'



-------foto, afscheidskaart Jeannette van Beuzekom voorkant-------foto, afscheidskaart Jeannette van Beuzekom binnenkant-------foto, afscheidskaart Jeannette van Beuzekom achterkant-------
afscheidskaart van Jeannette, de zus van Leonoor en huisgenote van Marthe, die op 8 juni 2017 is overleden


"Het koolwitje komt langs vliegen als Marthe en ik met een buurtgenoot praatten over het overlijden van Jeannette. Een paar dagen later zit er een koolwitje in onze bloembak voor onze deur als wij mijn moeder weer gaan opzoeken in het verzorgingshuis voor het eerst na het overlijden van Jeannette en we twee nachten in een politiecel hebben gezien. Het vloog op en kwam weer terug en vloog door de plantenbak. Ik kon uit een filmpje een foto maken.

Jeannette is op een rustige manier overleden, terwijl ik haar handen vasthield en wij erbij waren. Ze heeft nog op een bijzondere manier contact gekregen met haar moeder. Voor het eerst voelde ze een verbinding vanuit zichzelf en waren zij en mijn moeder heel blij met elkaar. Marthe heeft een foto gemaakt hoe mijn moeder en mijn zus elkaars hand vasthouden. Ik had heel graag meer een zussen gevoel gehad willen hebben, maar ben heel blij dat ze zover is gekomen dat ze mijn moeders hand vastgehouden heeft en mede daardoor rustig is overgegaan. Ook al was het onverwacht, toch voelde het natuurlijk zoals het (achteraf gezien) gegaan is. We zijn ook heel dankbaar dat we daar bij mochten zijn.

De hel die direct daarna uitbrak, verdacht van nalatigheid, was verschrikkelijk. We zaten twee dagen vast in een politiecel, gescheiden van elkaar. We zijn op geen enkele publiciteit ingegaan, geen telefoon opgenomen, de deur niet open gedaan voor journalisten, die soms met een camera voor het raam stonden, maar niets konden filmen, omdat we de gordijnen dicht hadden gedaan.

Zelfs de politie die de ingenomen computers terug kwamen brengen hebben we voor de deur laten staan, omdat we niet wisten dat zij het waren. Nergens op ingegaan. Ik wilde er alles aan doen om de begrafenis in rust te kunnen laten gebeuren. We zijn enorm geholpen door twee begrafenisondeneemsters uit onze buurt. Mijn moeder mocht er niet bij zijn van mijn vader, hij wilde er niet bij zijn en daardoor kwam niemand meer van de familie, behalve 3 nichten, een aantal oude vriendinnen en vrienden. Daardoor komen we het ook helemaal doen zoals we het zelf wilden: geen begrafenisauto, geen condoleance met koffie of broodje. We zijn bij elkaar geweest bij het graf in een rustige sfeer en wie iets heeft willen zeggen kon dat doen. Wij hebben met ons drieën gezongen. De begrafenis is heel fijn geweest. We zijn heel blij om te mogen ervaren dat wat uit liefde gebeurt blijft (be)staan"


tekst van Leonoor